Uitstel van vertrek vanwege medische redenen (Artikel 64)

Als een ongedocumenteerde migrant om medische redenen niet kan reizen, kan ‘uitstel van vertrek’ worden gegeven door de IND. Dit betekent dat de aanvrager voor een bepaalde periode niet wordt teruggestuurd. Uitstel van vertrek geldt ook als bij terugkeer een medische noodsituatie ontstaat. Dit is zo als iemand in Nederland wordt behandeld, en het stoppen van de behandeling binnen 3 maanden bij terugkeer ernstige gevolgen heeft voor de gezondheid. Uitstel van vertrek kan gegeven worden voor een korte of langere periode, dit ligt aan de situatie. Een aanvraag 'uitstel van vertrek om medische redenen' is gebaseerd op Artikel 64 van de Vreemdelingenwet, en heet daarom vaak 'artikel 64-status'.

Als 'uitstel van vertrek' wordt toegekend, bestaat recht op opvang in een AsielzoekersCentrum. Als de aanvraag via de 'Spekmanroute' is aangevraagd, bestaat dit recht op opvang ook als na 2 weken nog geen antwoord is gegeven op de aanvraag.

Wie hebben sowieso recht op uitstel van vertrek?

  • Zwangere vrouwen vanaf 6 weken vóór tot 6 weken ná de bevalling. Dit moet aangevraagd worden bij de IND.
  • Ongedocumenteerde migranten die een behandeling vanwege tuberculose moeten ondergaan zodat ze hun behandeling kunnen afmaken.

Wat zijn de voorwaarden?

De medisch adviseur geeft aan dat de aanvrager

  • vanwege de gezondheidstoestand niet kan reizen; of
  • Door het stop zetten van de medische behandeling in Nederland ontstaat een medische noodsituatie en de medische behandeling kan niet plaatsvinden in het land van herkomst.

Hoe werkt de procedure?

Optie 1: Spekmanroute (alleen voor ex-asielzoekers)

  1. Vraag een formulier Uitstel van Vertrek volgens de Spekmanroute bij de IND.
  2. Vraag een arts om een verklaring van de medische situatie (niet ouder dan 6 weken). Vul de rest van de formulieren in en stuur ze op naar de IND. Als de IND vindt dat niet alles is opgestuurd, moet de IND dit terugkoppelen en gelegenheid geven om de documenten aan te vullen.
  3. De IND belt met de aanvrager om een afspraak te maken na twee weken. De aanvrager moet dan zelf langs bij de IND om de aanvraag officieel in te dienen.
  4. De IND vraagt intussen een eerste advies aan het Bureau Medische Advisering (BMA) over de medische situatie van de aanvrager.
  5. De IND beslist bij deze afspraak ook over opvang. Als het BMA binnen twee weken een negatief advies heeft gegeven, beslist de IND dat de aanvraag afgewezen wordt en dat er geen recht is op opvang. Als het BMA binnen twee weken een positief advies heeft gegeven, beslist de IND dat de aanvraag wordt toegewezen, er is dan ook recht op opvang. Als het BMA geen besluit heeft genomen, bestaat ook recht op opvang.
  6. Ook als de aanvraag wordt afgewezen, is het mogelijk in bezwaar te gaan. Tijdens die procedure is er geen recht op opvang! Als de rechter de voorlopige voorziening toewijst, ontstaat wel recht op opvang.

Optie 2: Algemene route

  1. Vraag schriftelijk om ‘uitstel van vertrek’ bij de IND. Daarvoor is een medische verklaring van een arts nodig (niet ouder dan 6 weken).
  2. De IND vraagt dan advies aan het BMA over de medische situatie. Dit kan 3 maanden duren. In deze periode is er geen recht op opvang!
  3. Naar aanleiding van het advies van het BMA beslist de IND of de aanvrager wel of geen uitstel van vertrek krijgt
  4. Als hij uitstel van vertrek krijgt, heeft de aanvrager voor de periode van dit uitstel van vertrek recht op opvang in een AZC. De IND stuurt een formulier naar de COA om de opvang te regelen. 
  5. Heel vaak wordt de aanvraag voor uitstel van vertrek niet geaccepteerd door de IND. Dan is het mogelijk om daartegen bezwaar te maken. Tijdens die procedure is er geen recht op opvang!

Hoe werkt het in de praktijk?

Het is moeilijk om uitstel van vertrek te krijgen. In de praktijk wordt niet snel aangenomen dat iemand niet kan reizen of dat binnen 3 maanden een medische noodsituatie ontstaat. En het BMA kijkt alleen of de medische zorg  die de aanvrager nodig heeft beschikbaar is in het land van herkomst. BMA onderzoekt niet of de zorg (medicijnen of behandeling) in het land van herkomst toegankelijk is. Dus er wordt niet gekeken of de patiënt de zorg kan betalen en of er bijvoorbeeld plek is. Bij een afwijzing helpt het om de informatie van de BMA over beschikbaarheid van zorg en medicijnen zelf te checken bij het ziekenhuis in het land van herkomst.

Voor abonnees:

Procedure

Aantallen
Beleid
Rol BMA
Land onbekend
Motie-Spekman/ toepassing art-64 vóór IND-besluit
Vergewisplicht overdracht aan behandelaar in herkomstland
MVV-plicht en beschikbaarheid zorg 
Ingangsdatum

Inhoud

3EVRM
Medische noodsituatie
Suiciderisico
Aanwezigheid zorg
Veilige behandelomgeving
Mantelzorg
Kinderen

Landeninformatie